Niemiecki związek kultura

Tytuł „Berg Heil!”, jaki nosi wystawa w Muzeum Alpejskim w Monachium, wiele mówi o nacjonalsocjalistycznej ideologii, jaka od lat 20. wpływała także na czas wolny. Niemiecki Związek Kulturalny i Gospodarczy, niem. Deutscher Kultur und Wirtschaftsbund (DKuWB), liberalno-mieszczańskie ugrupowanie niem. mniejszości w II RP, zał. 1929 w Łodzi; Związek Niemiecki (niem. Deutsher Bund) – konfederacja państw niemieckih i wolnyh miast, utwożona na kongresie wiedeńskim na mocy aktu z dnia 8 czerwca 1815, służąca wspulnemu zorganizowaniu gospodarek tyh państw. Związek upadł w 1866, w wyniku rywalizacji między Cesarstwem Austrii i Krulestwem Prus (tzw. Niemiecki Związek Ochrony Zwierząt apelował do Bundesratu, kiedy ten zatwierdzał ułatwienia w polowaniu na dziki. Argumentował, że nie jest to właściwy środek do walki z ASF. 120 lat temu, 3 listopada 1894 r. w Poznaniu powołany został Niemiecki Związek Kresów Wschodnich (Deutscher Ostmarkenverein). Nacjonalistyczna organizacja, znana też jako Hakata, miała doprowadzić do ostatecznej germanizacji ziem polskich pod pruskim zaborem. -Niemiecki Związek Dziennikarzy (Deutscher Journalisten-Verband) zwraca się z apelem do posłów Bundestagu o jak najszybsze zniesienie tak zwanej Netzwerkdurchsetzungsgesetz, w skrócie NetzDG, (czyli ustawy o poprawie egzekwowania prawa w mediach społecznościowych (...) Na przykładzie cenzury, jaka dotknęła pismo satyryczne Titanic na platformie Twitter, potwierdzone zostały nasze ... Związek Niemiecki (niem. Deutscher Bund) – konfederacja państw niemieckich i wolnych miast, utworzona na kongresie wiedeńskim na mocy aktu z dnia 8 czerwca 1815, służąca wspólnemu zorganizowaniu gospodarek tych państw. Związek upadł w 1866, w wyniku rywalizacji między Cesarstwem Austrii i Królestwem Prus (tzw.

Alt-hist część II

2019.09.30 00:16 MiPiSad Alt-hist część II

ZANIM ZABIERZESZ SIĘ ZA CZYTANIE TEGO POSTU, PRZECZYTAJ POPRZEDNI

Proszu, macie drugą część alt-hista:

Rok Pański 1800. Wraz z nowym stuleciem nastaje wiele zmian w Europie, w tym jedna niezwykle wstrząsająca - Francja, przez wiele wieków jedna z głównych sił europejskich, stolica kultury, dziś przeinacza się w wiadro wpływów, które rozlane będzie przez jej despotycznego konsula, Napoleona Bonapartego. Wieści o francuskiej rewolucji docierają do Warszawy, gdzie rodzi się pytanie:
Uznać Bonapartego za przyjaciela czy wroga?
Rewolucja rozpoczyna swe żniwa. Rozpoczyna się kampania przeciwko Habsburgom. Węgrzy, ze względu na przeszłe panowanie nad Słowacją, patrzą chciwym wzrokiem na Austrię. Krzysztof Rakoczy prosi Kazimierza Czartoryskiego o atak na monarchię habsburską, argumentując również piastowskim panowaniem na Śląsku i Pomorzu Zachodnim. Kazimierz zostaje skuszony. Zgadza się. Gdy wojska napoleońskie wędrują w głąb Rzeszy, wojska imperialne i węgierskie docierają pod Pragę i Wiedeń. Głoszona jest propaganda, iż Kazimierz Czartoryski chce utworzyć niezależne od habsburskiego monarchy Królestwo Czeskie. Plotki te przynoszą efekty - wojska imperialne wkraczają do Pragi w fanfarach, jako wyzwoliciele. Ogłoszone zostaje powstanie Królestwa Czech z Radą Regencyjną współpracującą z Imperatorem. Wiedeń, szturmowany przez wojska Imperatora i Konsula, po miesiącu pada. Habsburg poddaje się. Uznaje on powstanie niezależnych Czech i zgadza się na powstanie zależnego od Napoleona Związku Reńskiego. Do Polski przyłączone zostają Śląsk i Pomorze Zachodnie oraz uzależniona zostaje Brandenburgia.
10 lipca roku Pańskiego 1806 wpływy habsburskie w Rzeszy znikają. Zostanie nazwane to Rozwiązaniem Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Imperator stara się z Napoleonem Bonaparte, obecnie już Cesarzem Francuzów, o dobre relacje. Nie trwają one jednak długo - wojska Napoleona wkraczają na tereny Imperium. Pada Kraków, władza ucieka do Moskwy, pada Warszawa. Bonaparte nie spocznie, póki nie ograbi Czartoryskiego z prestiżu. Bonaparte oblega Moskwę. Wojsko, po wielu miesiącach, niezwykle wyczerpane, wkracza do Miasta Imperialnego. Wyczerpanych rewolucjonistów atakuje hetman wielki, Tadeusz Kościuszko. Francuzi zostają rozgromieni. Wyrusza kontrofensywa. 7 marca roku Pańskiego 1811 wojska Wielkiej Koalicji zdobywają Frankfurt nad Menem, rozwiązując tym samym Związek Reński i przywracając na mapę wiele państw niemieckich, w tym Monarchie Bawarską i Hanowerską.
Bonaparte zostaje finalnie pokonany 14 kwietnia roku Pańskiego 1814 pod Waterloo. Następuje jego detronizacja, a zaraz po niej rozpoczyna się kongres w Wiedniu, gdzie nadawany jest Europie nowy i jednocześnie stary kształt.

Czerwiec roku Pańskiego 1815. Kongres w Wiedniu dobiega końca. Z szczątków Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego powstaje Związek Niemiecki, złożony z byłych terenów cesarstwa, poza Czechami, Śląskiem i Zachodnim Pomorzem. Hanower wraca pod panowanie swej starej dynastii. Habsburgowie uzyskują niezależność i odzyskują posiadłości w Tyrolu i Włoszech. Tracą oni jednak Chorwację i Słowację, które przechodzą w węgierską orbitę wpływów. Poruszana jest również sprawa zjednoczenia Wołoszczyzny i podległej Imperium Mołdawii - pomysł ten zostaje przyjęty. Przywrócony zostaje podział Włoch. Powstają: Królestwo Piemontu, Księstwo Sardynii, Wielkie Księstwo Toskanii, Królestwo Obojga Sycylii oraz Republika Rzymska posiadająca tereny byłego Państwa Kościelnego, co oznacza, iż papiestwo zostaje zlikwidowane i zastąpione... Patriarchatem Konstantynopola. Jest to zabieg Imperatora, chcącego zwiększyć wpływy kościoła unickiego, ale również chcącego zjednoczonej wiary chrześcijańskiej, argumentując, iż Pan Chrystus chciał jednego Kościoła, zapominając, iż jego dziad sam doprowadził do podziału w wierze. Katalonia, posiadająca wysoką autonomię, wraca pod hiszpańskie panowanie. Kwestia walońsko-flamandzka zostaje rozwiązana przekazaniem Flamandii Niderlandom. Na francuski tron wracają Burbonowie.
Tak oto rysuje się obraz nowej Europy.

14 października roku Pańskiego 1816. Imperator Kazimierz V Czartoryski umiera. Dwa miesiące później jego miejsce zajmuje jego syn, Piotr. Po przejęciu władzy przedstawia Sejmowi projekt stworzenia publicznej, przymusowej edukacji w Królestwach, opartej na nauczaniu przez zakonników pod dyscyplinującymi zasadami, przyswajając uczącym się chrześcijańskie wartości oraz wojskową dyscyplinę. Sejm, krzywo patrząc na projekt, po pewnym czasie go przegłosowuje i uchwala. Zaczynają być tworzone szkoły, w których chłopiec przejść musi przez 7 lat nauki o wartościach i zasadach panujących w świecie, jednocześnie się dyscyplinując. Ten system szkolnictwa nazwany będzie polską szkołą.
Imperator Piotr kieruje swe oczy ku wschodowi, gdzie zauważa, iż Państwa, mimo wolności od części praw imperialnych, są biedne. W szczególności Wielki Step, u którego coraz to bardziej widać, że zamieszkujące go ludy, ze względu na przeszłe zaszłości, dolewają sobie oliwy do ognia.
Po podbiciu wszystkich chanatów na Wielkim Stepie, imperator wnioskuje o podział państw, w szczególności Stepu Wielkiego, i zwiększenia ich uległości wobec praw imperialnych. Sejm się zgadza. Syberia podzielona zostaje na Wschodnią i Zachodnią Syberię, Step Złoty przemianowany zostaje na Step Krymski, Step Biały na Step Kazański, z tych powstaje Step Astrachański, a Wielki Step zostaje podzielony na Kazachski, Uzbecki, Kirgiski, Tadżycki i Turkmeński. Wraz z zmianą administracyjną przechodzi również zmiana tytułów pańskich.

Rok Pański 1827. Burbonowie z arystokracją, mimo doświadczeń z rewolucji, popełniają te same błędy - bale i wysokie opodatkowanie chłopstwa i mieszczaństwa. Imperator przestrzega Karola Burbona, że skończy się to kolejną rewoltą przeciwko jego autorytetowi. Burbon jest głuchy na te przestrogi. 3 lata później wybucha w Paryżu druga rewolucja. Wojska tzw. Świętego Przymierza, pod przywództwem hetmana wielkiego Piotra Wysockiego docierają pod stolicę Francji, jednak Wysocki zamiast wykonać rozkaz i wspomóc króla, wspomaga zbuntowany lud. Burbonowie zostają obaleni po raz drugi. Ustanowiona zostaje II Republika Francuska. Wysocki, wielce krytykowany przez władców niemieckich, króla brytyjskiego i hiszpańskiego, otrzymuje poparcie Piotra Czartoryskiego, który stwierdził, iż Burbonowie nie umieją uczyć się na swych błędach, więc nie zasługują na władzę.
W Imperium natomiast postępuje rozwój kultury. Adam Mickiewicz, podróżując po Stepie Krymskim, natchniony jego kulturą, pisze wiersze, wkrótce nazwane Sonetami Krymskimi. Po powrocie z podróży po wschodnich rubieżach tworzy poemat, który uznany zostanie za epopeję narodów królewskich, wzbudzi on stare nastroje polsko-rosyjskie i jednocześnie je ostudzi, nazywając Polaków i Rosjan braćmi krwi. Tak powstaje Pan Tadeusz.
Juliusz Słowacki, pisząc dramat Kordian pokazuje zadufanie szlachty w czasach Zygmunta III i kontrastuje to z obecną szlachtą imperialną. Puszkin, swymi poematami odwołuje się do staroruskich tradycji, a Dostojewski rozszerza filozoficzne horyzonty.
W 1834 powstaje pieśń chwaląca w języku syberiackim dzieło, jakim jest Imperium. Pieśń ta, autora nieznanego, nazywana jest Mazurkiem zygmuntowskim, bo wraz z nią upowszechnia się kult pra-pra-pradziada Imperatora Piotra, Zygmunta IV. Wiele lat później, napisany na podstawie Mazurka zygmuntowskiego zostanie hymn Imperium Wielu Narodów.
Wraz z rozwojem kultury postępuje rozwój nauki i szkolnictwa. Żona Imperatora, Katarzyna, proponuje Piotrowi udostępnić szkoły również dla dziewcząt, zważywszy na kobiecy wkład w rozwój kultury szlacheckiej. Imperator się zgadza. Otwarte zostają szkoły panieńskie, a wkrótce później zaczynają być tworzone szkoły mieszane. Szkolnictwo w Królestwach staje się przykładem dla szkolnictwa w Państwach. Tworzą się szkoły tatarskie, czerkieskie, osetyjskie, czeczeńskie, kazachskie i dla innych kultur. Nie pochodzą jednak z podatków, lecz z pieniędzy prywatnych, przez co mało osób decyduje się na uczęszczanie do nich. Liczba ta z czasem wzrasta.

Luty roku Pańskiego 1848. Imperator Wielu Narodów, Piotr Czartoryski, umiera. Po jego śmierci rozpoczyna się tzw. Wiosna Ludów - w Europie zaczyna rozkwitać pojęcie narodu. Narody zaczynają się buntować, chcą własnych państw. Tworzy się świadomość narodowa. Niemcy i Włosi pragną zjednoczenia, a wiele narodów Imperium żąda niezależności od autorytetu imperatora.
Jako pierwsi wybuchają Szwedzi. Szwedzka elita podburza prosty lud przeciwko imperialnej władzy. Syn zmarłego Imperatora Piotra, Krzysztof, nakazuje stłumić bunt, a po jego stłumieniu ustanowić języki narodów, które chcą się zbuntować, językami urzędowymi w Królestwach. Jednak natychmiastowo po pokonaniu powstańców szwedzkich wybuchają bunty w Wilnie, Połocku i Moskwie.
W Boże Narodzenie roku Pańskiego 1848 Krzysztof Czartoryski zostaje koronowany na Imperatora i nakazuje rozprawić się z buntownikami w trybie natychmiastowym. Do więzień trafić mają wszyscy, którzy obrócili się przeciwko władzy Imperatora i Sejmu. Powstania upadają, więzienia tymczasowo wypełniają się chcącym wolności ludziom. Kiedy duch powstańczy już zamilkł, władze ustanawiają w Królestwach nowe języki urzędowe - litewski, łotewski, białoruski, złotoruski, noworuski, finlandzki, szwedzki i norweski. Zwiększona zostaje również autonomia królewska. Tak w Imperium dobiega końca Wiosna Ludów.

Rok Pański 1856. Imperator Krzysztof II niespodziewanie w wyniku choroby umiera. Przez długi czas żaden władca Imperium jeszcze tak krótko nie sprawował rządów. Nie zdążył on również spłodzić syna. W związku z tym jego miejsce zajmuje brat, Adam Jerzy Czartoryski. Po Wiośnie Ludów w Imperium następuje stabilizacja. Tworzonych jest coraz to więcej szkół, rozwija się kultura. W pewnym momencie dochodzi do niespodziewanego, wielkiego rozwoju techniki. Powstaje maszyna parowa. Technicy syberiaccy, zachwyceni tymże wynalazkiem, chcą skonstruować podobny - udaje się. Syberiacka maszyna parowa, nazywana Syberiatką, zdobywa w Imperium na popularności. Zaczynają być snute plany nad budową kolei biegnącej przez Syberię, łączącej Szczecin z Władywoschodem. Adam I wspiera ten pomysł. Rozpoczyna się budowa. W 6 lat powstaje Kolej Transsyberyjska. Handel między wschodem i zachodem rozwija się. Wkrótce później osłabienie Chin wojnami z Brytyjczykami wykorzystuje Imperator, zwiększając wpływy w Wschodnim Turkiestanie, Mongolii i Mandżurii.
Na sile zaczyna zyskiwać Brandenburgia, której książę Wilhelm Hohenzollern zdobywa coraz to więcej posiadłości w Związku Niemieckim. Dzięki swojej armii, stworzonej na wzór imperialnej, pokonuje w roku Pańskim 1864 armię duńską i zajmuje Szlezwik oraz Holsztyn. W roku Pańskim 1865 zawiera sojusz z Imperatorem, zdobywając jego poparcie. Rok później kwestionuje on autorytet rządzącej Związkiem dynastii Habsburgów i wypowiada im wojnę. Jednocześnie do wojny po stronie Hohenzollerna dołącza król Sardynii-Piemontu, Wiktor Emanuel di Savoia-Carignano. Wojna, nazwana roczną ze względu na szybkość jej zwieńczenia, przynosi zjednoczenie Niemiec w jedno państwo związkowe, podległość Habsburga wobec Hohenzollerna oraz zysk króla włoskiego w postaci habsburskich posiadłości w Lombardii, Wenecji i Południowym Tyrolu. Przez kilka następnych lat król Sardynii i Piemontu będzie powoli podbijał inne państwa na Półwyspie Apenińskim, aż dojdzie do finalnego zjednoczenia Królestwa Włoch.
Napoleon III Bonaparte, Cesarz Francuzów, wcześniej prezydent Francji, uważa nowe zjednoczone Cesarstwo Niemieckie za zagrożenie. Powoduje to tarcia między Francją a Imperium wspierającym Niemcy. W roku Pańskim 1872 możni europejskiego świata spotykają się w Berlinie, by podzielić między siebie Afrykę. W ręce Imperatora trafia cała Zachodnia Afryka, od Senegalu po Niger, oraz Madagaskar. Francja zajmuje tereny Maghrebu, Sahary i Gabonu. Holendrom przypisane jest Kongo. Portugalczykom - Angola i Mozambik. Niemcy zakreślają sobie Kamerun, Namibię i Tanzanię. Włosi zajmują Tunezję, Libię, Erytreę i Somalię. Brytyjczycy, zwycięzcy konferencji, biorą w panowanie tereny wzdłuż Nilu, Kenię oraz Południową Afrykę. Według postanowień konferencji na Czarnym Lądzie jedynym niepodległym państwem zostaje Cesarstwo Etiopii, którego gwarantem niepodległości są Brytyjczycy.
Mimo podziału Afryki pozostaje jeszcze jedno miejsce pełne bałaganu kolonialnego - Indie, gdzie ścierają się wpływy Warszawy, Paryża i Londynu. Zwołana zostaje w Szczecinie konferencja, po której Francuzi zajmują tereny Pakistanu i Dolinę Indusu. Brytyjczycy zajmują Dolinę Gangesu, a Polacy całą resztę Indii.
Ale nawet po pokojowych podziałach terenów zamorskich, możnowładcom Europy nie podoba się rozkład wpływów. Chęci niepodległościowe zwasalizowanych Habsburgów rosną. Zyskują one poparcie, o dziwo, francuskie. W ślad za Francuzami idą Brytyjczycy, których niemieckie wybryki w afrykańskich koloniach przerażają. W tym momencie dochodzi do przełomu - relacje na linii Francuzi-Brytyjczycy i Francuzi-Austriacy poprawiają się. W roku Pańskim 1899 podpisane zostaje powstanie Serdecznego porozumienia, tzw. ententy, do której po czasie dołączają Włosi. Imperator Piotr II, zaniepokojony takim obrotem spraw, postanawia zawrzeć w roku Pańskim 1903 grupowy sojusz Imperium Wielu Narodów, Cesarstwa Niemieckiego, Królestwa Węgierskiego, Królestwa Czeskiego i Carstwa Bułgarskiego - Unię Wiernych.
Jednak przełomy nie następują tylko w Europie. Z izolacji wychodzą Japończycy z wielkim duchem imperializmu, który przejawia się w roku Pańskim 1905 - Japończycy atakują podległą Imperatorowi Mandżurię. Mimo początkowo ciężkiej przeprawy wojsk imperialnych, udało się uzyskać dominację w wojnie. Imperator Piotr wysyła Cesarzowi Mutsuhito propozycję zakończenia wojny i utworzenia z Mandżurii kondominium polsko-japońskiego - teren zarówno pod użytek Warszawy, jak i Tokio. Cesarz się zgadza. Wojna zostaje zakończona, lecz japońscy imperialiści są zawiedzeni traktatem. Chcą rewanżu...

Napięcia rosną. Habsburg zaczyna zwiększać swój autorytet, znieważając publicznie Hohenzollerna i powołując się na historię, jakoby to Habsburgowie przez wiele stuleci rządzili Rzeszą. Wilhelm II jednak traci cierpliwość...



Składa on AKT ANEKSJI MONARCHII HABSBURSKIEJ.



Parlament głosuje.



Akt zostaje UCHWALONY.



Habsburg się z tym NIE ZGADZA.



REWOLTA!



Francuzi, jako wierni sojusznicy, DOŁĄCZAJĄ DO WOJNY.



Hohenzollern WOŁA NA POMOC WIERNYCH.



Do wojny dołączają WSZYSCY WIERNI i CAŁA ENTENTA.



ROZPOCZYNA SIĘ WIELKA WOJNA

Wrzesień roku Pańskiego 1914. Wojska są posyłane w ruch, Ententy na wschód, Wiernych na zachód. Francuska ofensywa zostaje zatrzymana przez wojska niemiecko-polskie na Renie. Tworzone są okopy. Tak samo na południu. Turcy walczą na dwa fronty - przeciwko Bułgarom oraz przeciwko Gruzinom i Ormianom. Udaje im się zdobyć Konstantynopol. Grecy, po zlikwidowaniu monarchy opowiadającego się za stroną Wiernych, dołączają po stronie Ententy. Serbowie, chcący nabytków w postaci Chorwacji, Kosowa i Macedonii, idą w ślady Greków. Rumuni, mimo wytrwałej walki z Węgrami i Polakami, wycofują się do samej linii Dunaju, gdzie bronią się, jak to tylko możliwe.
W Boże Narodzenie jednak dochodzi do niezwykłego wydarzenia - Wigilii. Wigilii żołnierzy, którzy walczyli przeciwko sobie. Niestety, mimo iż jest to widok piękny, jest on krótkotrwały. Żołnierze pod presją władz wracają do okopów i dalej walczą. Walczą na nic. Wojska się wykrwawiają. Wykrwawia się Europa. Na zachodzie Niemiec jednak wybucha wielki bunt, na długości całego frontu, republikanów, wrogów Wilhelma II, wspartych przez Francuzów, a następnie przez Austriaków. Front przesuwa się z Renu na Wezerę, Turyngię i Bawarię. Monachium jest pod ciągłym ostrzałem. Brytyjczycy zajmują Islandię i wprowadzają blokadę morską, pogarszając sprawę dostaw dla wojsk wiernych. Japończycy, zauważywszy skupienie wojsk imperialnych na zachodzie, wypowiadają Piotrowi II wojnę, zajmują Mandżurię i idą po dalsze terytoria. Mongolia wyrywa się z panowania Imperatora. To zły znak...
Pod koniec roku Pańskiego 1916 w wojnę zaczynają mieszać się Amerykanie. Jednak tylko sprzedają broń i żywność, w dodatku - obydwu stronom. Imperator Piotr II wysyła prośbę o dołączenie do wojny po stronie Wiernych, lecz prezydent Thomas Woodrow Wilson odmawia w imię doktryny Jamesa Monroe'a. Imperator jest zawiedziony.
Do wojny po stronie Ententy dołącza Dania, pamiętająca swe panowanie nad Szlezwikiem, Holsztynem i Skanią, oraz Rumunia, chcąca przejęcia bułgarskiego ujścia Dunaju. Front z Wezery przechodzi na Łabę i Meklemburgię.
W pewnym momencie fronty w Europie kompletnie przestają się przemieszczać. W okopach jest coraz więcej trupów. Krew niemiecka, polska, węgierska, rosyjska, francuska, brytyjska i wiele innych przelewa się i miesza, dolewane do tej wymieszanej krwi są łzy. Bułgarzy, otoczeni przez Osmanów, Greków, Serbów i Rumunów, są na skraju wyczerpania. Monachium jest w powodzi trupów, potu, krwi i łez. Lubeka przekształciła się w jeden wielki okop niemiecki. W pewnym momencie Amerykanie przestają wysyłać Entencie wsparcie. Czy jednak dołączą do wojny po stronie Wiernych?

Cesarstwo Niemieckie, całe w kałuży krwi, ledwo oddycha. Rzeczpospolita, tarcza narodów wiernych, zaczyna się dziurawić. Przez te dziury wypływa krew. Tarcza cała we krwi. Węgry, strzała arpadzka mknąca w stronę Wiednia, łamie się. Wytryskuje z niej krew i jęki. Czechy, wielki lew, stracił ogon, palce i część futra. Bułgaria, mur Bałkanów, zaczyna być kruszony. Zamiast sypkiego pyłu jest płynna krew.
Wierna krew płynie strumieniami.
Francja, toczący kulę cierpienia żuk, opada z sił. Od pchania kuli pojawiają mu się odciski, które pękają i tryskają krwią. Brytania, rekin entencki, wychodząc na ląd traci zmysły, a zaraz za nimi pot i krew. Włochy, młody człowiek, zachwycony opowiadaniami o honorze, zatraca swe marzenia, a na miejsce marzeń przychodzi trwoga, a trwoga otwiera rany. Osmanowie, chory dziadek, rzucony w wir nowoczesności, dostaje udaru, upada i roztrzaskuje sobie potylicę, z której wypływa krew.
Entencka krew płynie strumieniami.
Japonia, byt nie z tego świata, idzie cios za ciosem, wbijając katanę coraz głębiej w tarczę Rzeczypospolitej, już zakrwawioną i zniszczoną.

Widząc tę niespotykaną dotąd słabość Rzeczypospolitej, Francuzi postanawiają wesprzeć nacjonalistów litewskich, szwedzkich i rosyjskich. Do Nowogrodu Wielkiego przysłany zostaje Władimir Puriszkiewicz - rosyjski nacjonalista, wrogo nastawiony do tradycji Imperium. Podburza lud przeciwko Imperatorowi. Daje to krwawe efekty.
Lutego roku Pańskiego 1917 wybucha rewolucja lutowa nazywana nacjonalistyczną. Litwini, Szwedzi i Noworusini, zaślepieni nienawiścią do dynastii Czartoryskich, podbijają całe Królestwa. W ich ślad idą Finowie i Łotysze. Jedynie Polacy, Białorusini, Złotorusini i Norwegowie, wierni tradycjom imperialnym, sprzeciwiają się nacjonalistom. Wybucha w Imperium wojna domowa.
Imperator Piotr II Czartoryski, zapłakany, załamany, stwierdziwszy, iż jego imperium już upadło, 7 listopada roku Pańskiego 1918 abdykuje. Imperium Wielu Narodów odchodzi w niebyt. Powstaje w Płocku rząd reprezentujący Imperium. Wysyłają oni do Paryża telegram, w którym informują:

Polski Tymczasowy Rząd Narodowy informuje, iż naród polski nie jest zdolny do dalszej walki przeciwko siłom Serdecznego Porozumienia. Zakończmy tę beznadziejną waśń.

Odchodzimy od pomysłu dalszego prowadzenia działań wojennych.

Wygraliście.

Unia Wiernych traci główną siłę. W ciągu kolejnych tygodni kolejno poddają się Niemcy, Czesi, Bułgarzy i Węgrzy.


Wrzesień roku 1919. Podpisany zostaje...

Traktat Paryski.

Rząd polski zostaje oskarżony spowodowanie wojny.

Cesarstwo Niemieckie, Królestwo Węgierskie i Królestwo Czeskie stają się republikami.

Monarchia Habsburgów staje się niezależna.

Republika Niemiecka, przemianowana na Republikę Brandenburską, traci Tyrol na rzecz Habsburgów, wyzwala Królestwo Bawarii, Republikę Wirtembergii, Królestwo Hanoweru podporządkowane Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii oraz Republikę Nadrenii podporządkowaną Cesarstwu Francuskiemu.

W granice Królestwa Włoch trafia Dalmacja i Albania.

Republika Słowacka staje się niezależnym państwem.

Królestwo Rumunii przejmuje Dobrudżę i Siedmiogród.

Królestwo Serbii przejmuje Macedonię, Kosowo, Wojwodinę i Chorwację, przeinaczając się w Królestwo Serbsko-Chorwackie.

Konstantynopol przechodzi pod panowanie Imperium Osmańskiego, otrzymując status stolicy i miasta z wolnością narodowościowo-religijną.

Posiadłości kolonialne Imperium Wielu Narodów i Cesarstwa Niemieckiego zostają przejęte przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii oraz Cesarstwo Francuskie.

Wierni płacą reparacje w wysokości 70 miliardów funtów.

Tymczasem gdy podpisywany jest traktat, nadal na wschodzie trwa wojna domowa. W pewnym momencie do wojny dołączają komuniści, którzy mają największe poparcie wśród ludów stepowych. Wojna domowa trwa 3 lata. Nacjonaliści pokonują imperialnych, a komuniści zajmują całą Syberię i dokonują ekspansji na tereny mongolskie. Rząd polski poddaje się. Powstają niepodległe: Litwa, Łotwa, Białoruś, Złotoruś, Noworuś, Norwegia, Szwecja i Finlandia, od której oddzielają się wkrótce Estonia i Karelia. Powstaje również Związek Socjalistycznych Republik pod władzą Władimira Kirszczenki, syberiackiego komunisty.
Imperium Wielu Narodów na dobre przeszło do historii. Przepowiednia Zygmunta IV Wielkiego, przez dekady uważana za legendę, dziś staje się prawdą - Imperium tętniące życiem zniszczone zostaje obcą siłą przynoszącą krwawe ofiary. Dzban pełen wina zostaje przez obcego roztrzaskany.
Czartoryscy, ograbieni z resztek godności, ukrywają się u jednej z chłopskich rodzin. Wkrótce później przeprowadzają się oni do swej dawnej posiadłości pod Warszawą, lecz nie żyją oni tak, jak kiedyś, w dostatku - żyją tak, jak każdy inny w Republice Polskiej. W biedzie.
W grudniu roku 1922, w myśl tradycji koronacji imperatora w Boże Narodzenie, odbywają się wybory prezydenckie i parlamentarne. Prezydentem zostaje Stanisław Wojciechowski, a premierem Wincenty Witos. Witos skupić się chce na rozwoju gospodarczym, aby jego rząd mógł uporać się z reparacjami. Nie jest to jednak łatwe - rząd polski ma do spłacenia 40 miliardów funtów. Rząd drukuje coraz to więcej pieniędzy, jednak to podnosi inflację, wartość denara spada, wzrastają ceny. Ludzie nie są zadowoleni z rządów Wojciechowskiego. Piotr Czartoryski, upadły imperator, coraz bardziej rozważa nad powrotem na scenę polityczną. Wymuszane są nowe wybory parlamentarne - wygrywa Władysław Grabski. Grabski wprowadza nową polską walutę - złoty. Rząd przestaje drukować pieniądze, lecz nie na długo. 2 miesiące po wybraniu Grabskiego na premiera dochodzi do kolejnych wyborów i wraca Witos. Stanowisko premiera w ciągu roku zmienia się ośmiokrotnie. Podczas zamieszania w Polsce, dochodzi do nawiązania pozytywnych stosunków dyplomatycznych między Francją, a Noworusią i Litwą. Czartoryski, coraz to bardziej zniesmaczony sytuacją polityczną, postanawia zorganizować zamach stanu. Spotyka się z byłym hetmanem wielkim, obecnie generałem, Józefem Piłsudskim i informuje go o planie. Piłsudski wspiera ten pomysł.
12 maja roku 1924 dochodzi do tzw. przewrotu majowego. Utworzony zostaje nowy, trwały rząd złożony z wojskowych oraz monarchistów z generałem, wywyższonym wkrótce do stanowiska hetmana wielkiego, Józefem Piłsudskim i upadłym imperatorem Piotrem Czartoryskim na czele. Rozpoczynają się rządy sanacji.
Do Stanów Zjednoczony wysłany zostaje Ignacy Jan Paderewski z prośbą o wsparcie finansowe. Prezydent Coolidge przyjmuje tą prośbę - rząd amerykański rocznie wysyła 4 miliardów funtów wsparcia. Pieniądze te są natychmiastowo przekazywane do spłaty reparacji wojennych. Planowane jest również wybudowanie gospodarki wojennej. Zapraszani do rządu są ekonomiści, w tym Eugeniusz Kwiatkowski. Podwyższane są podatki, za które organizowane są prace publiczne - budowa dróg, stoczni, fabryk broni. Każdy w Polsce zaczyna mieć pracę. Bezrobocie zaczyna znikać. Sanacja przynosi uzdrowienie.
14 kwietnia 1934 roku uchwalona zostaje konstytucja przemianowująca Polskę z republiki w monarchię. Upowszechniona zostaje też nowa nazwa, Królestwo Rzeczypospolitej Polskiej, która dowodzi, że Polska jest realnym dziedzicem upadłego Imperium. Zaczyna być również propagowana nienawiść do antymonarchistycznych nacjonalistów, skierowana głównie w stronę Litwinów i Rosjan, którzy odwrócili się od tradycji imperialnych.
12 maja 1935 roku umiera hetman wielki Józef Piłsudski. Pełna władza przekazana zostaje Piotrowi Czartoryskiemu, który może znów zwać się Piotrem II. Jednak jego samodzielne rządy nie trwają długo - umiera on 11 listopada przekazując koronę swemu synowi, Zygmuntowi Kazimierzowi.
Czy imiennik swego pra-pra-pra-pra-pra-pradziada odnowi to, co jego przodek stworzył?

Więc to tyle.
Czasami do alt-hista wprowadzam poprawki, więc baczcie na aktualizacje.
Jak ktoś chce mi pomóc w robieniu moda, to niech najlepiej napisze do mnie na discordzie: MPS (lub MPSke) #9887
Shalom
submitted by MiPiSad to u/MiPiSad [link] [comments]


Czego jeszcze nie wiesz o Niemczech  Madame Polyglot ... NIEMIECKI. Superkurs - audio kurs mp3 FILOLOGIA ANGIELSKA JAK TO WYGLĄDA Gra w obronie wg DFB Rasy psów - owczarek niemiecki Jan Zbigniew hr. Potocki złapany za rękę ! Niemiecki. Superkurs - audio kurs - AudioBook, MP3 Jak myśli Polak? Jak myśli Niemiec? - język niemiecki ... Cmentarz żołnierzy niemieckich

Niemcy: odstrzał dzików bez protestów DW 11.01.2019

  1. Czego jeszcze nie wiesz o Niemczech Madame Polyglot ...
  2. NIEMIECKI. Superkurs - audio kurs mp3
  3. FILOLOGIA ANGIELSKA JAK TO WYGLĄDA
  4. Gra w obronie wg DFB
  5. Rasy psów - owczarek niemiecki
  6. Jan Zbigniew hr. Potocki złapany za rękę !
  7. Niemiecki. Superkurs - audio kurs - AudioBook, MP3
  8. Jak myśli Polak? Jak myśli Niemiec? - język niemiecki ...
  9. Cmentarz żołnierzy niemieckich

Znakomite opracowanie zasad gry w obronie strefowej przygotowane przez Niemiecki Związek Piłki Nożnej. Niemiecki. Superkurs łączy w sobie zalety intensywnego kursu Lingo z serii 'raz a dobrze' oraz popularnych rozmówek z serii 'Powiedz to!' ... - aktualna tematyka: biznes, turystyka, internet ... Niemiecki. Superkurs - audio kurs mp3 Lektor: Reinhold Utri Boris Schwencke Joanna Kozieł Miłogost Reczek ... kultura, rozrywka, poszukiwanie pracy - natychmiastowa pomoc językowa przy zakupach ... Instagram: https://www.instagram.com/madamepolyglot/ madamepolyglot.pl https://www.facebook.com/madamepolyglot/ Różnice kulturowe w Niemczech. Czego jeszcze ... ♥ instagram: http://instagram.com/olaolur ♥ FB: https://www.facebook.com/olaolur ♥ SNAP: olaolur business inquiries email: [email protected] Dziś obi... W tym filmiku poznasz różne sposoby formułowania myśli w języku polskim i niemieckim. Dowiesz się jaki związek ma język z kulturą Polaków i Niemców. Zaprasza... Związek ten nazywał się Phylax. Po ośmiu latach działalności Phylaksu powstał nowy związek, utworzony przez rotmistrza Maxa von Stephanitza 3 kwietnia 1899 roku. Cmentarze poległych w trakcie II wojny światowej żołnierzy niemieckich zostały utworzone w latach 1996-98. Ich wykonawcą był Niemiecki Związek Opieki nad Grobami Wojennymi. Na terenie ... Niemiecki Związek Wypędzonych (NZW) pod wodzą Eriki Steinbach podobnie jak Ziomkostwa Niemieckie (ZN) starają się od lat zanegować legalność i dorobek PRL-u. Dążą do odtworzenia ...